بزرگی میگفت شهدا ابتدا به مقام شهادت میرسند و بعد در جهان ظاهر شهید میشوند.

شهادت هدیه ای الهی است برای کسانی که دیگر روحشان چنان عروج کرده که طاقت ماندن در قفس تن و گذران عمر در زندان دنیا را ندارند و چونان پرنده ای هستند که هر لحظه مترصد پرواز و آزادی از قفسند .

اما باید گفت اولیایی هم هستند که بعد از اینکه به تثبیت در مقام شهادت میرسند باز هم پله ای دیگر را بالا رفته و رنج ماندن در زندان را برای کسب فضایل دیگر تحمل میکنند اما جالب اینجا است که آرزوی آنها نیز این است که با شهادت پا در دیار ابدیت بگذارند.

و چه خوش گفت حافظ و امید است که خدا لیاقت وصول به این مرحله را به ما عطا کند.

چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

نفس به بوی خوشش مشکبار خواهم کرد

به هرزه بی می و معشوق عمر میگذرد

بطالتم بس از امروز کار خواهم کرد

هر آبروی که اندوختم زدانش و دین

نثار خاک ره آن نگار خواهم کرد

برای هم دعا کنیم