27 اسفند سالروز وفات حاج آقا سید احمد خمینی است .

 مطلبی از ایشان در مورد مبارزه امام در کتاب سیره آفتاب خواندم که برام خيلي جالب بود آ ن را براي دوستان مینویسم:

  ]در نامه امام به  حضرت  آیت الله قدیری که از دوستان خوب امام در نجف بودند و با ایشان به

قم آمدند. چنین آمده است:

" ما باید سعی کنیم تا حصار های جهل و خرافه را شکسته تا به سرچشمه زلال اسلام محمدی

(ص) برسیم. و امروز غریبترین چیزها در دنیا همین اسلام است و نجات آن قربانی می خواهد

و دعا کنید من نیز از قربانیهای آن شوم "

حضرت امام قربانی این راه بودند. خداوند او را به جایی رساند که آنهایی که تا دیروز اگر

فرزند ایشان از کوزه آب میخورد، میگفتند: نجس است، بروید کوزه را آب بکشید، دیگر

نتوانستند حرف بزنند.

هنگام مبارزه عده ای گفتند: امام انگلیسی است، عده ای گفتند: امام آمریکایی است، عده ای در

نجف گفتند: امام تارک الصلوة است و الله میگفتند: امام روزه نمیگیرد، زردچوبه به صورتش

میمالد که بگوید روزه میگیرم. هر موضعی که امام می گرفتند، عده ای با آ« مخالفت کردند.

امام با شاه مخالف بود، مبارزه کرد، تبعید شد، عده ای گفتند: مگر میشود با شاه شیعه مبارزه

کرد؟ خوب ، اگر این جهل نیست ، پس جهل چیست؟ همان ها که جهل و خرافه چشمشان را

بسته بود نسبت تارک الصلوة بودن، روزه نگرفتن، دروغ گفتن و... را به امام دادند    . [