گفتم شاید بشود در بستر کلمات از خانم فاطمه زهرا(س)  سخنی گفت این بود که این جملات در ذهنم شکل گرفت

-  لقب ام ابیها و سالهایی که در ابتدای تبلیغ اسلام بود و حضرت چه زیبا همراه و غم خوار پدر بودند.

-  ازدواج آسمانی و تشکیل خانواده ای که برای ابدیت تاریخ الگو و نمونه خواهد بود آری علی و فاطمه.

-  بخششهای کریمانه حضرت در اوج مشکلات و نیز برخوردهایی که ناشی از نگرش عمیق و الهی عاری از شائبه و دلبستگیها است.

-  پرورش فرزندانی که هر یک در عصر خود سنگینتر وظیفه را به عهده خواهند داشت و بهتر بگویم سنگینترین امانت در هر دوره به دوش ایشان نهاده خواهد شد . حسن و حسین و زینب ( سلام بر آنها )

-  حرکت استراتژیک و نیز برجسته در اوج مصائب یعنی دفاع ایشان از ولایت مولا علی در دوره ای که عزا دار سوگ پیامبر بودند و به شیوه ای کارا که چنان لرزه ای بر اندام طاغوت زمان انداخت که ناچار شد به آن حرکت که به شهادت ایشان منجر شد بپردازد.

-  آخر از همه آن مقام هم کفوی با مولا علی است.